Ιστορία Κοσμημάτων, Μινωικός Πολιτισμός

ΜΙΝΩΙΚΗ  ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΟΙΙΑ  –  ΧΡΥΣΟΧΟΙΑ

ΜΙΝΩΙΚΗ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΟΙΙΑ

Η κοσμηματοποιία αποτέλεσε μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές τέχνες των Μινωιτών στην οποία εκφράζεται η σχέση της κοινωνίας με τη φύση ,την θεότητα και την κρατική εξουσία.
 Βασικά χαρακτηριστικά της αποτελούν η καλαισθησία, η λεπτότητα και η έκδηλη σημασία που αποδίδουν οι καλλιτέχνες στη λεπτομέρεια της σύνδεσης.Οι Μινωίτες φτιάχνουν κοσμήματα από χρυσό ελεφαντόδοντο ,πολύτιμες και ημιπολύτιμες πέτρες που εισάγουν από διάφορες περιοχές της Μεσογείου( Αίγυπτος , Μέση Ανατολή ,Μικρά Ασία )σαν αποτέλεσμα της αναπτυγμένης ναυσιπλοΐας .
Ο χρυσός και το ασήμι χρησιμοποιούνται ήδη από την προανακτορικη εποχή ( 3500 -1900 π.χ. ).
Τα πρωτομινωικά χρυσά κοσμήματα βραχιόλια ,διαδήματα,σκήπτρα, στολίδια και κοσμήματα μαλλιών φτιάχνονταν από σύρμα ή επίπεδα φύλλα καθαρού χρυσού με τις τεχνικές της σφυρηλάτησης, της συρματοτεχνικής και του περίτμητου.
 Χρυσά κοσμήματα αυτής της περιόδου βρέθηκαν στα πρωτομινωικά νεκροταφεία του Μοχλού, των Αρχανών, της Λεβινάς ,της Κουμάσας , του Πλατάνου. Διαδεδομένη είναι η έκκρουστη  διακόσμηση που δημιουργείται ως μορφή ανάγλυφων στιγμών στην επιφάνεια των κοσμημάτων με τη βοήθεια αιχμηρού εργαλείου.
 Στη Μινωική ανακτορική εποχή  (1900 1450 π.χ. ) η χρυσοχοεία αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό.Ο  χρυσός και το ασήμι χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή κοσμημάτων αλλά και ως ένθετες ύλες για την διακόσμηση πολυτελών αντικειμένων (όπλα ,λατρευτικά ειδώλια ).Οι κυριότερες διακοσμητικές τεχνικές της ανακτορικής εποχής ήταν η συρματοτεχνική και η κοκκίδωση , οι οποίες εισήχθησαν μαζί με τον χρυσό από την Αίγυπτο.
 Για να κατασκευαστεί ένα κόκκιδωτό κόσμημα γίνεται συγκόλληση γρανών πάνω σε μία μεταλλική επιφάνεια. Οι γράνες τοποθετούνται πάνω σε μεταλλικό έλασμα σύμφωνα με προσχεδιασμένα μοτίβα ή τυχαία. Ο χρυσός διακοσμείται από ένθετες πολύτιμες πέτρες όπως σάρδιο ,λάπις λάζουλι ή με χάντρες από τα ίδια αυτά υλικά. Στην εποχή αυτή ανήκει και το περίφημο χρυσό κόσμημα (1800 1700 π.χ.) με τις” μέλισσες” από τα Μάλια.
 Το κόσμημα αποτελείται από περίαπτο δύο μελισσών.Παριστάνονται την στιγμή που πετούν αντικριστά ενώ κρατούν ανάμεσα στα πόδια τους μία κηρήθρα.Πάνω από τα κεφάλια τους βρίσκεται ένας χρυσός συρμάτινος κλωβός που περικλείει στο εσωτερικό του ένα χρυσό σφαιρίδιο .Στα φτερά και στο κεντρί κρέμονται χρυσοί δίσκοι με κοκκιδωτή διακόσμηση. Τα κοσμήματα της ανακτορικής εποχής συνδυασμένα με πολύτιμα υλικά όπως το ελεφαντόδοντο και οι ημιπολύτιμοι λίθοι προβάλλουν το κύρος των ανώτερων τάξεων της ανακτορικής κοινωνίας.
Στην ύστερη Μινωική περίοδο ή  Νεοανακτορική (1.600 1.400 π.χ.) η κοσμηματοποιία βρίσκεται στο απόγειο της εξέλιξης της. Ένα νέο είδος κοσμήματος εμφανίζεται αυτήν την εποχή το περιδέραιο που αποτελείται από πολλά όμοια στοιχεία τα οποία δημιουργούνται με σφυρηλάτηση σε μήτρες ή με χύτευση σε μήτρες.
Σημαντικό έκθεμα της Μινωικής κοσμηματοποιίας αποτελεί ο θησαυρός της Αίγινας που εκτίθεται στο βρετανικό μουσείο και περιλαμβάνει χρυσά κοσμήματα της περιόδου 1850 1550 π.χ.  Τα κοσμήματα ( χρυσά διαδήματα, χρυσά σκουλαρίκια, χρυσό επιστήθιο κόσμημα, χρυσό βραχιόλι, χρυσά δαχτυλίδια με ένθετες πέτρες χρυσά επίρραπτα σε ενδύματα ) ανήκουν σε Μινωίτες που ζούσαν στην Αίγινα το πρώτο μισό της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. και παρουσιάζουν χαρακτηριστικά Μινωικής και Μυκηναϊκής τέχνης με Αιγυπτιακή επιρροή και βρέθηκαν από αρχαιοκάπηλους στα τέλη του 19ου αιώνα.
Τα πολύτιμα κοσμήματα σε συνδυασμό με τις πλούσιες ενδυμασίες και τα τελετουργικά σκεύη, αποτελούσαν τα σύμβολα της εξουσίας και προσέδιδαν στην αυλή και στο ιερατείο την μεγαλοπρέπεια που απαιτούσαν τα αξιώματα.Ήταν βασικό στοιχείο για την επιβολή στους πιστούς και στους υπηκόους αλλά και στις ξένες αντιπροσωπείες που θα έφταναν στα ανάκτορα για διαπραγματεύσεις και εμπορικές ανταλλαγές.

ΜΙΝΩΙΚΗ  ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΟΙΙΑ  -  ΧΡΥΣΟΧΟΙΑ